به نظر مىرسد كه شان نزول اول مناسب آيه اول ، و شان نزول دوم مناسب آيات بعد است ، ولى به هر حال مفهوم آيات دلالت دارد كه همه با هم ، يا با فاصله كمى نازل شده . تفسير : فرمان جنگ با ستمكاران در نخستين آيه ، قرآن دستور مقاتله و مبارزه با كسانى كه شمشير به روى مسلمانان مىكشند صادر كرده و به آنان اجازه داده است كه براى خاموش ساختن دشمنان دست به اسلحه ببرند ، و به تعبير ديگر دوران صبر و شكيبايى مسلمانان تمام شده بود ، و به قدر كافى قوت و قدرت پيدا كرده بودند كه با شجاعت و صراحت ، از خود و حقوق خويش دفاع كنند ، مىفرمايد : « با كسانى كه با شما مىجنگند در راه خدا پيكار كنيد » ( * ( وَقاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّه الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ ) * ) . تعبير به * ( فِي سَبِيلِ اللَّه ) * ، هدف اصلى جنگهاى اسلامى را روشن مىسازد كه جنگ در منطق اسلام هرگز به خاطر انتقامجويى يا جاه طلبى يا كشورگشايى يا بدست آوردن غنائم ، و اشغال سرزمينهاى ديگران نيست . اسلام همه اينها را محكوم مىكند و مىگويد : سلاح بدست گرفتن و به جهاد پرداختن فقط بايد در راه خدا ، و براى گسترش قوانين الهى و بسط توحيد و عدالت و دفاع از حق ، و ريشه كن ساختن ظلم و فساد و تباهى باشد . همين نكته است كه جنگهاى اسلامى را از تمام جنگهايى كه در جهان روى مىدهد جدا مىسازد و نيز همين هدف ، در تمام ابعاد جنگ اثر مىگذارد و كميت و كيفيت جنگ ، نوع سلاح ، چگونگى رفتار با اسيران ، را به رنگ فى سبيل اللَّه در مىآورد . « سبيل » به گفته « راغب » در « مفردات » در اصل به معنى راهى است كه